Ákvarðanir í dag sem binda hendur okkar á morgun

Við búum í frjálsu, sjálfstæðu landi. Við eigum nóg af hreinu vatni, grænni orku, náttúrufegurð, gjöful fiskimið, hugvit og landrými svo eitthvað sé nefnt. Til viðbótar hafa fyrri kynslóðir byggt hér á landi upp velferðarkerfi sem í grunninn er sterkt og grípur meirihluta þeirra sem eru utanveltu. Ef við horfum á stöðuna með þessum augum sjáum við enn frekari tækifæri fyrir Ísland til að vaxa.

Mannanna verk

Þrátt fyrir þetta höfum við, sérstaklega á undanförnum tveimur áratugum unnið jafnt og þétt að því að gera okkur erfiðara fyrir með að njóta þeirra gæða sem við búum við. Við höfum heft aðgengi hvers annars að ódýrri grænni orku með reglugerðarfargani. Við höfum gert byggingarlóðir að markaðsvöru í landi sem skortir ekki landrými og þannig keyrt upp húsnæðisverð. Við höfum veikt velferðarkerfið með því að taka á móti meira fólki erlendis frá en við ráðum við. Við höfum hækkað laun umfram þau mörk sem atvinnulífið getur með góðu móti staðið undir og þannig kynnt undir þrálátri verðbólgu. Við höfum samþykkt íþyngjandi aðgerðir frá Evrópu, m.a. í orku- og loftslagsmálum sem við hefðum getað sótt um undanþágur frá. Þetta eru mannanna verk sem veikja samfélagið okkar.

Hinn pólitíski ómöguleiki

Nú þarf að snúa af leið en til þess þarf þor og kjark. Gott dæmi er frumvarp um vísitölutengingu bóta sem fjölmargir hagsmunahópar í samfélaginu hafa lýst sem hættulegri velferð, enda líklegt að það dragi úr hvata til atvinnuþátttöku. Í svona málum felst einnig ákveðinn pólitískur ómöguleiki því svona ákvarðanir verða fljótt að normi. Það á við í fleiri málum líkt og í veiðigjaldamálinu, fríum skólamáltíðum og hækkun útgjalda í ríkisfjármálum almennt, svo ekki sé minnst á ef ESB aðlögun fer af stað áður en að þjóðin hefur svarað já eða nei í þjóðaratkvæðagreiðslunni í lok ágúst.

Er framtíðin bara næstu fjögur ár?

Stjórnmálamenn hugsa sannarlega í kjörtímabilum. Það sést best á Flokki fólksins um þessar mundir, en fylgið er um og yfir 5% í könnunum. Inga og félagar geta því eðlilega litið svo á að þau séu á síðasta séns og eru því tilbúin að fórna prinsippum sínum í Evrópumálum fyrir grásleppu og vísitölutengingu bóta. Það er sorglegt því gæði landsins og auðlindir nýtast ekki til að skapa verðmæti og þannig velferð eins og skildi þegar stefnumótunin til framtíðar er jafn takmörkuð og hún er. Það þarf að létta á helsi, reglusetningu, álögum og höftum og þannig treysta þjóðinni til að vera sinn eigin gæfu smiður.