Ég hef ákveðið að taka ekki þátt í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Vestmannaeyjum sem haldið verður föstudaginn 13. mars nk. Ég gegni mörgum öðrum hlutverkum og tel nauðsynlegt á þessum tímapunkti, eftir 8 ár í bæjarmálunum að ég þurfi að huga betur að þeim. Ég hef fulla trú á flokknum hér í Eyjum í komandi sveitarstjórnarkosningum og tel að með sterkum lista og samhentum hópi verði meirihlutinn okkar að þeim loknum. Ég mun ekki láta mitt eftir liggja í kosningabaráttunni og styðja þá af fullum krafti til sigurs sem koma munu til að verma sæti á listanum. Framundan eru ýmsar áskoranir

Árið sem er að líða hefur gefið taktinn fyrir það næsta. Hagræðingartillögur ríkisstjórnar sem voru eftir allt saman bara fjölmiðlastönt, ESB komið á línulega dagskrá sem enginn horfir á lengur og svo leiðréttingar á því óréttlæti sem skapast þegar sjávarútvegurinn hagnast. Margir þeir úr pólitíkinni hér í Eyjum sem skrifað hafa pistla að undanförnu hafa fremur dregið það jákvæða fram sem gerst hefur undanfarið og kann að vera í farteskinu. Það er því vel pláss fyrir pistil sem gefur félögum í fýlupúkafélögum vítt og breytt ekkert eftir. Atvinnulífið á undir högg að sækja Leiðréttingar, gatafyllingar og sleggjur frá ríkisstjórn hafa

Það er stutt í kosningar og sést það vel á því að menn eru farnir að geysast út á ritvöllinn. Það er ánægjulegt, sér í lagi þegar að kröftugur tónn kemur úr óvæntri átt eins og í tilfelli Jóhanns Inga Óskarssonar. Það er einnig ánægjulegt vegna þess að upplifun mín af samtölum við bæjarbúa um pólitík framan af kjörtímabilinu hefur sjaldnast snúist um bæjarmálin, frekar landsmálin og þá stöðu sem þar er uppi. Hins vegar eru fjölmörg málefni bæjarins sem má ræða frekar og hér vil ég reifa nokkur þeirra. Atvinnulífið í heild sinni þarf sterkari málsvara Ljóst er að